Op zondagen geeft Pauline Mol, jeugdtheaterauteur en oud-docente van mij aan de schrijfopleiding, schrijfworkshops. Dat wil zeggen, ze organiseert schrijfzondagen, waar we schrijven zonder stoppen, steeds een vast aantal minuten, geïnspireerd door een impuls: een zin, een foto, een thema, een gedachte. We schrijven zonder plan, en zonder van tevoren te bedenken wat we willen vertellen. We schrijven om te ontdekken wat er in ons leeft, en we schrijven om erachter te komen wat gezegd wil worden. Hier lees je wat ik bijvoorbeeld schreef.
Recept voor een goed etentje
Brood is liefde voor vreemden.1 “Feed your head! Voed je hoofd!”, zei de slaapmuis, en wij vroegen haar: ‘hoe’?
“Dek eerst de tafel.
Een kleed, bij elkaar passende borden, schalen en schotels. Zorg dat je gasten moe zijn, dat maakt ze mak en hongerig. Schenk alcohol. Zeg desnoods dat het geen alcohol is, ze zullen het verschil niet proeven. Zet ze aan tafel, nèt een beetje later dan hun gebruikelijke etenstijd en liefst in de buitenlucht, onder een zomerzon.
Gek hoe het in onze fantasie vrijwel nooit regent”, zei de slaapmuis. “Dat is waar”, zei Alice, “tenzij je buiten zit in de zomernacht en de hitte moet worden afgeblust na een lange brandende dag.”
“Geef iedereen één zilveren vork en één zilveren lepel, ging de slaapmuis verder, en één stevig gekarteld mes met houten lemmet. Het zilver voedt hun ijdelheid en het hout hun verwondering en nederigheid, en dan hebben ze iets om met elkaar over te praten. Schenk sinaasappelsap van verschillende soorten sinaasappels, met ijs in grote karaffen, en bedek de lichtblauw gedekte tafel met roze veldbloemen.
Zorg dat er zeven gasten zijn, waarvan niemand elkaar al kent, óf die elkaar juist erg goed kennen, maar elkaar al erg lang niet hebben gezien. Zorg dat de weg naar de tafel toe niet eenvoudig is, maar uitdaagt en om ontbering vraagt. Dan weet je zeker dat je gasten karakter hebben en echt graag bij je aan tafel komen zitten, of in elk geval bij elkaar. Dan voer je ze zachtjes dronken, niet té hard, maar lichtzoet en speel je muziek terwijl je het dessert naar buiten brengt. Zorg voor een gedegen uitzicht, een boomgaard of een dier, desnoods een kleine baby, als je wilt dat de gasten zich vermaken terwijl ze wachten op het eten. Dwing de laatste vruchten vol te zijn, geef ze nog twee zuidelijke dagen… “Nee nee, nu begin je Rilke te citeren!”, riep de slaapmuis. “Dat is waar”, zei Alice, “maar wie nu nog geen huis heeft, bouwt zich er ook geen meer… “
- Citaat van Clarice Lispector ↩︎